Bursa’nın Sokaklarında Çocuklarımızın Geleceğini Kim Çalıyor?

Her sabah çocuğunuzu okula gönderirken, sırtına taktığınız çantanın ağırlığından daha fazlasını kalbinde taşıyıp taşımadığını biliyor musunuz? Bursa sokaklarında met denilen o zehir, bir gencin beynini sadece birkaç ayda posaya çevirirken anne ve babalar hala notları, sınavları veya akşam yemeğinin tuzunu tartışıyor. Kaos, kapınızın eşiğinde değil belki de çocuğunuzun kilitli kapısının ardındaki o sessizlikte gizli. Bursa’da uyuşturucu kullanım yaşının korkutucu seviyelere inmesi, artık bu meselenin başkalarının çocukları ile sınırlı olmadığını kanıtlıyor.

İşte tam bu noktada, karanlığın ortasında bir mum yakanlar var. BUUMUD (Bursa Uyuşturucu ile Mücadele Derneği) ve Başkanı Suat Kızılhan, bu şehrin görünmeyen yarasına parmak basıyor. Devletin polisi yakalıyor, yargısı cezalandırıyor. Ancak BUUMUD gibi dernekler, o uçurumun kenarından düşmek üzere olan genci saçıyla, tırnağıyla tutup çekmeye çalışıyor. Suat Kızılhan’ın her fırsatta haykırdığı o gerçek, aslında hepimize bir tokat gibi çarpıyor Uyuşturucuyla mücadele, sadece polisiye bir olay değil bir sevgi ve aidiyet mücadelesidir.

Sorgulayın. Çocuğunuzun göz bebeklerindeki o donukluğu, ani öfke patlamalarını veya bitmek bilmeyen para taleplerini ergenlik deyip geçiştirmeyin. Bursa gibi bir sanayi devinde, makinelerin gürültüsü arasında kaybolan genç ruhların çığlığını duyun. BU&UMUD Derneği’nin sunduğu o umud eli, aslında toplum olarak kaybettiğimiz vicdanın bir yansımasıdır. Eğer bugün bu derneklere destek verilmezse, yarın o uçurumun kenarında kendi evladınızı gördüğünüzde tutacak bir el bulamayabilirsiniz.

Bursa için vakit daralıyor. Sokaklar zehirle, evler ise sessiz bir kaosla doluyor. Bu makaleyi okuduktan sonra çocuğunuzun odasına gidin ve sadece gözlerine bakın. Orada gördüğünüz şey umut mu, yoksa yavaş yavaş kararan bir boşluk mu? Unutmayın; sessiz kaldığınız her gün, zehir tacirlerinin en büyük sermayesidir.