Kusursuzluğun İllüzyonu: Aşk Bombardımanı ve Narsisistik Geri Çekilme
Bir ilişkinin ilk günlerini, hatta ilk haftalarını düşünün. Sizi ayaklarınızı yerden kesecek kadar özel hissettiren, gün boyu gelen sevgi dolu mesajlar, büyük jestler ve sanki yıllardır birbirinizi tanıyormuşsunuz gibi hissettiren o baş döndürücü “ruh eşi” olma hali…
Bir peri masalının başlangıcına benzeyen bu tablo, günümüz ilişki dinamiklerinde çoğu zaman derin bir tuzağın, yani aşk bombardımanının (love bombing) ilk sahnesidir. Karşınızdaki kişinin sizi böylesine hızlı ve kusursuz bir sevgiye boğması, genellikle sizin ne kadar muhteşem olduğunuzla değil; onun kendi içindeki duygusal boşluk ve nesneleştirme ihtiyacıyla ilgilidir.
İdealize Etme ve Bir “Ayna” Olarak Partner
Dışarıdan bakıldığında sınırları aşan bu yoğun ilgi, büyük bir tutku gibi algılanır. Oysa psikodinamik açıdan baktığımızda, ilişkinin başındaki bu aşırı ilgi karşıdaki insanı gerçek anlamda tanımaktan ziyade, onu bir kendilik nesnesi (selfobject) olarak kullanma ihtiyacından doğabilir.
Personality and Individual Differences dergisinde yayımlanan güncel araştırmalar, narsisistik eğilimleri yüksek bireylerin ilişkilerin başlangıcında çok yoğun bir idealize etme (idealization) sergilediklerini, ancak bu durumun sahici bir yakınlıktan ziyade kendi içsel imajlarını parlatma stratejisi olabileceğini gösteriyor. Aşk bombardımanı uygulayan kişi, aslında sizin gerçek benliğinize değil; sizin gözlerinizde gördüğü kendi “kusursuz, güçlü ve kurtarıcı” yansımasına aşık olur. Zihni öylesine bir boşluk içindedir ki, bu boşluğu ancak sizi dünyanın merkezine koyup, sizin ona duyduğunuz minnet ve hayranlığı sömürerek doldurabilir.
Aynanın Kırılması ve Değersizleştirme Döngüsü
Ne var ki bu kusursuz uyum uzun süremez; çünkü siz sadece bir ayna değil, zaafları, ihtiyaçları ve sınırları olan bağımsız bir insansınızdır. İlişki ilerledikçe kendi bağımsız isteklerinizi dile getirdiğinizde, partnerinize “hayır” dediğinizde veya sadece sıradan bir insan gibi hata yaptığınızda, onun zihnindeki o mükemmel kurgu çatırdamaya başlar.
Partnerin zihninde sizin bağımsız bir varlık göstermeniz, ona karşı yapılmış ağır bir narsisistik yaralanma (narcissistic injury) olarak algılanır. Sizi daha dün göklere çıkaran o kusursuz aşık, aniden buz gibi soğur, şefkatini geri çeker ve sizi cezalandırmak için değersizleştirme (devaluation) döngüsünü başlatır. Dün “hayatının anlamı” iken, bugün “sürekli sorun çıkaran, yetersiz” biri ilan edilirsiniz. Bu ani ve acımasız değişimin sebebi sizin eksik bir şey yapmanız değil; onun zihnindeki o ulaşılamaz, hayali partner fantezisini bozmuş olmanızdır.
Hızın Tehlikesi ve Sahici Bir Bağ Kurmak
Bu yıkıcı döngüden çıkış, ilişkinin başındaki o baş döndürücü hıza ve kusursuzluk vaadine şüpheyle yaklaşabilmekten geçer. Sağlıklı ve kalıcı ilişkiler bir anda alevlenen bir illüzyonla değil; zamanla, sınırların test edilmesiyle ve birbirinin eksikliklerini görerek, yani yavaş yavaş inşa edilir.
Sizi hiç tanımadan size taparcasına yaklaşan biri, muhtemelen kendi içindeki bir boşluğun faturasını size kesmeye hazırlanıyordur. Gerçek bir sevgi, kusursuz bir vitrin sergilemek veya birinin eksik parçası olmak değildir. Bazen ilişkilerde ayaklarımızın yere sağlam basması ve sıradanlığın o güvenli ritminde ilerlemek, ayaklarımızın yerden kesilmesinden çok daha iyileştiricidir.